Zaloguj się
Rejestracja
Instagram Youtube
Zamknij

Międzynarodowy Dzień Sernika, czyli słodkie święto w środku wakacji

30 lipca 2016, 10:00

Kochamy serniki – od tych tradycyjnych, robionych z wiejskiego twarogu, po kremowe serniki na zimno. Receptura serowego wypieku jest każdemu dobrze znana, gdyż należy do najpopularniejszych deserów świata. Różnorodność przepisów na to ciasto sprawia, że nie można się nim znudzić! Zobaczcie, jak sernik trafił na polskie stoły.

Historia sernika

Znalezienie rzetelnych informacji dotyczących historii i pochodzenia sernika to nie lada wyzwanie. Wiadomo, że jego początki sięgają czasów starożytnej Grecji oraz Igrzysk Olimpijskich. W Rzymie ciasto to nosiło nazwę libum i składało się z mąki, sera, jaj i miodu. Wzmiankę o tym wypieku można znaleźć w dziele Kanona Starszego „De agri cultura”, gdzie podaje przepisy na dwa ciasta: libum i placenta. Placenta bardziej przypominała nasze serniki – osobno pieczony spód ciasta i ciasto.

Dalsze losy sernika

Sernik stał się popularny w Europie za sprawą ekspansji terytorialnej Rzymian. Ludność z podbitych krajów przejmowała od przodków Włochów zwyczaje: również sztukę kulinarną. I tak przez lata miłość Europejczyków do sernika wzrastała, a poszczególne kraje wypracowywały sobie własne warianty tej słodkiej pyszności.

Pierwsza receptura na ciasto serowe, została wydrukowany w angielskiej książce kucharskiej z 1390 roku. Opisano w niej, jak przygotować tartę serową: „Ażeby zrobić tartę serową trzeba brać twardy ser i pokroić go w plastry, obrać, następnie włożyć do gotującej wody, albo do słodkiego mleka. Przetrzymać trzy godziny, wtedy wyciągnąć to, co zostało na górze. Po czym rozkruszyć na małe kawałki i za pomocą sitka wyciągnąć resztę sera. Wymieszać z sześcioma jajkami i ucierać z cukrem i masłem, następnie upiec.”

W 1872 roku amerykanie osiągnęli pewien przełom technologiczny, który stał się nową erą dla serników. William Lawrence z Chester, próbował stworzyć francuski ser – Neufchatel, przez przypadek stworzył „niedojrzały ser”, który był jeszcze lepszy, bardziej kremowy – nazwany został serkiem śmietankowym, który do dzisiejszego dnia jest głównym składnikiem sernika.

Sernik w Polsce

W Polsce największą popularność zyskał sernik wiedeński, którego charakterystyczną cechą jest spora ilość bakalii. Przywędrował on do Polski za sprawą Jana III Sobieskiego, który wracał z Odsieczy wiedeńskiej. Sporządza się go z pulchnej i delikatnej masy serowej z dużą zawartością żółtek i piany białkowej. Często oblany jest polewą czekoladową lub kakaową.

Bardzo dobrze znany jest również sernik krakowski z charakterystyczną „kraciastą” polewą oraz sernik na zimno, najczęściej spotykany we wschodniej części naszego kraju. W okresie świąt Wielkanocnych, we wschodniej części Polski, na stołach pojawia się serowy deser, zwany Paschą. To potrawa pochodzenia północno-rosyjskiego, przygotowywana z twarogu lub z mleka, śmietany, masła, zwykle z dodatkiem żółtek, cukru, wanilii i innych składników, również bakalii. Zwykle bardzo słodka, podawana zazwyczaj w postaci ściętej piramidki ozdobionej rodzynkami i skórką pomarańczową.

Ilu jest cukierników, tyle jest przepisów na sernik

Nie ma jednego, prostego przepisu na sernik. To ciasto, znane niemal we wszystkich zakątkach świata. W każdym państwie sernik ma swe liczne, „regionalne” odmiany. Podawany na zimno lub na ciepło, z owocami lub bakaliami, na kruchym spodzie lub na biszkoptach – możliwości jest wiele. Dużo też zależy od naszych preferencji.

Z okazji Dnia Sernika, wszystkim twórcom serowych deserów, życzymy słodkich inspiracji i udanych wypieków.

Przewiń do góry